canımda can ...

11.4.2007
Kategori: Hikayeler

Bebeğimi görebilir miyim?"
dedi yeni anne...
Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne,
bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı ve
şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden
doktor hızla arkasını döndü ve camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları
yoktu...
Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece
görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.
Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul
dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu...
Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığı idi
Ağlayarak: "Büyük bir çocuk bana ucube dedi..."
Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü.
Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı.
Annesi, her zaman ona "Genç insanların arasına karışmalısın" diyordu,
ancak aynı zamanda yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu... Delikanlının babası, aile doktoruyla oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;
- "Hiçbir şey yapılamaz mı?" ]iye sordu.
Doktor : - "Eğer bir çift kulak bulunabilirse,organ nakli yapılabilir"
dedi.
Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya
başlandı.
İki yıl geçti bir gün babası:
- "Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır..."dedi.
Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni
görünümüyle psikolojisi de düzelen genç,okulda ve sosyal hayatında büyük
başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu. Yıllar geçti, bir gün babasına gidip sordu:
- "Bilmek zorundayım, bana
bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım..."
Bir şey yapabileceğini sanmıyorum" dedi babası,
"Fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil..."
Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak bir gün açığa çıkma zamanı
geldi...
Hayatının en karanlık günlerinden birinde,annesinin cenazesı başında
babasıyla birlikte bekliyordu.Babası yavaşça annesinin başına elini
uzattı; kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu...
- "Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu" diye fısıldadı babası...
- "..ve hiç kimse, annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?"

alıntıdır...

-- Yazan: dilayli | Yorum (4) | Yorum yaz! | Bağlantı

SEVGİ BU ...

25.9.2006
Kategori: Hikayeler

İŞTE SEVGİ .....

TANRI, ANNE , BABA, KARDEŞ, EŞ , SEVGİLİ, DOST, ARKADAŞ, HAYVAN, BİTKİ ,İNSAN NE SEVGİSİ OLURSA OLSUN KİMSE SEVGİSİZ KALMASIN DİLEKLERİMLE....

-- Yazan: dilayli | Yorum (1) | Yorum yaz! | Bağlantı

Kızılderili Öğretisi

15.8.2006
Kategori: Hikayeler

Resim Yükleniyor...

Kızılderili Öğretisi

Yaşarken ölüm korkusunun kalbine girmesine asla izin verme.
İnancının karşısında, keder bir hiçtir.
Başkalarının görüşlerine saygı göster ki, onların da sana saygı göstermesini isteyebilesin.
Yaşamı sev; eksiksiz yaşa, yaşamındaki tüm şeyler güzel olsun.
Yaşamını uzun yaşamak için gerekeni yap ve başkalarına da aynı amaç için yardımcı ol.
Büyük ayrılış günü bir gün geldiğinde, soylu bir ölüm şarkısı hazırla.
Bir dostla karşılaştığında veya uzaktan gördüğünde hatta yalnız bir yerde bir yabancı önüne çıktığında bir söz söyle veya muhakkak selam ver.
Tüm insanlara saygı duy ama asla yaltaklanma.
Sabah güneş doğduğunda, ışık için, yaşamın ve sağlığın için şükret.
Bulduğun besinler ve yaşam sevincin için şükret.
Şükredecek bir neden bulamıyorsan, içindeki kusuru ara.
Asla zehirli ateş suyuna (içki) dokunma, seni bilgelikten aptala çevirir ve görüşünün ruhunu çalar.
Ölüm zamanı geldiğinde, kalbin ölüm korkusuyla dolmasın; böyle olanlar zamanları geldiğinde birzacık daha yaşamak için ağlayıp, dua ettiler ve bu yüzden farklı bir yaşamı yaşadılar.
Kendi ölüm şarkını söyle ve bir kahramanın eve dönüşü gibi öl.
Dünyaya bağlan ve orada saygıyla yaşa.
Daima Büyük Ruh'a yakın ol.
Seni izleyenlere daima saygılı davran.
Daima tüm insanlığın hayrına çalış.
Gereken her yerde yardımcı ve şefkatli ol.
Doğru olmak için ne yapacağını bil.
Düşüncelerine ve bedenine iyi bak.
Emeğini en iyi amaca yönelt.
Daima inançlı ve dürüst ol.
Yaptıklarının tümünden sorumlu ol.

Şef Tecumseh / Nez Perce

-- Yazan: dilayli | Yorum (1) | Yorum yaz! | Bağlantı

CAN DOSTUM....

30.5.2006
Kategori: Hikayeler

Serüvendir yaşamak; ne getirir, ne götürür belli olmaz, bir gün ağlar, bir gün gülersin.

   En umutsuz anında; yaşlar süzülürken yanaklarından, birden donuverir hatırladığında.. Işığın olur, karanlıkları delersin.. Ya da katılırken kahkahalarla, yüzünde açan gülleri göstermek istediğin.. Belki yanı başında belki çok uzaklarda, ama bir yürek atışı kadar yakındır sana..

   Kasvetli bir sabaha merhaba dediğinde gülerek, ya da düz yolda tökezlediğinde, ellerini avuçlarında hissedersin..

   Çoğu zaman yalnızsındır kalabalıklarda, sahte gülücüklere sahte gülücüklerle karşılık verirsin..

   İlişkiler vıcık vıcık; menfaat, ihanet, riya vardır hep etrafında.. Tiksinirsin..

   Hani bazen manasızdır yaşamak. Ot gibiyim der dalar gidersin.. Bir film şeridi gibi geçerken yaşadıkların, Bir iki kareye takılır gözlerin.. O karelerden sevgi akar damarlarına.. Birden canlanır, dirilir, güçlenirsin.. Dört elle sarılırsın sonra hayata.. Meydan okursun, kafa tutarsın.. Dünyayı sırtlayıp gidesin gelir.. Ben de buradayım dersin..

   Bir kucak açarsın, kolların dünyayı sarar.. Bir gülümser, içinde çiçekler açar, yüreğinde mevsim ilkbahar olur..

   Yanında yüksek sesle düşünür, en mahrem sırlarına ortak edersin.. Kimi zaman kalbini kırdığın, kimi zaman gönlünü aldığın olur.. Almadan veren, çağırmadan gelen, vedasız gidendir..

   Gün olur araya yollar, yıllar.. Ama hep taze sımsıcaktır anılar.. Hatırlayınca gülümsersin..

   Korkmazsın... Buz üzerine yazılı değildir yitip gitmez.. Onunla alıp verdiklerin..

   Bilirsin..

   O benim "CAN DOSTUM" dersin..